...  تو باران ، تو بهار. تو قرار این دل چشم انتظار

با گریه  می خوانمت ، با اشک می خواهمت، بی واهمه ی اینهمه  چشم غریب صدایت می کنم.

دلم دلتنگ دلتنگی تو شده. انگار هی گم می شوی و پیدا می شوی.

در دل کوچک من جایی برای تو هست!    عزیز دل!

هربار عهد کردم که بی جواب تو سلام نگویم جوابم دادی... نشنیدم، اما تو جوابم دادی. نشانم دادی .

دوباره عهد می کنم بی جواب تو از تکرار سلام باز نمی مانم...       عزیز دلم !  سلام!

می دانی.  انگار هرروز از تو گم می شوم و هی پیدا می شوم،  پیش تو می آیم و باز می گردم و نمی مانم.

عجب از این دل هوایی بی سامان!  خسته ام کرده. این دل سر به هوای هوایی ، خسته ام کرده... می دانم تو را هم خسته کرده، عزیز دلم!

گاهی صدایت می کنم  بلند بلند . اما صدای خود را باور ندارم.

هر بار نگاهم می کنی اما نگاه تو را هم باور ندارم . گاهی کنار تو می رسم ، بوی تو را می شنوم  اما باور ندارم . دوباره انکار می کنم خود را گاهی تو را .

تو مهربانی و من ناسپاس . تو مومنی و من منکر. من خسته ام ، رمیده ام ، تو امیدوار و پناهگاه... می ترسم.

می ترسم یاری ام کنی و باز بگریزم،  بی باور ... می ترسم. می ترسم  یاری ام کنی و...

یاری ام می کنی عزیز دل؟...

وقتی مثل درخت زمستان زده برگ می ریزم و خشک می شوم . تو با آفتاب التفاتت دوباره می تابی . و من خسته را دوباره بیدار می کنی و دوباره در خود گم  می کنی . سر بر می دارم و تو را در آسمان می بینم . می خندی و من شکوفه می دهم.

بهار!  بهار مست ! بهار بو!  بهـــــا رمن!       پس کی این بهاری شدن جاودانه می شود؟

باز از کجا  قلب مرا نشانه رفته ای که اینچنین بیقرار نشسته ام؟ باز به کدام بهانه آغوش مهرت را به من گشوده ای؟... من خود ، بی بهانه ام. باز از نو چرا دیوانه ام کردی؟ چرا دیوانه ام کردی تا نیارامم؟

باز هم برای من بخواه. بخواه. از خدا بخواه . درمان دردهایم  و آرامش خستگی ام را بخواه... تو بخواه.

خدا هرگز تو را بی پاسخ نمی گذارد. تو بخواه!

عزیز دلم!    تا کی شوق و گریز؟    تا کی عشق و فراق؟     تا کجا درد و جدایی؟

شاید اگر بیایی ، دل سر به هوایم را به زنجیر کشی  تا گریز پایی نکند، عزیز دل!

                                کدامین جاده امشب می گذارد سر به پای تو؟